Mistrzu,
SORRY…
Noc na demoparty. Demo trzeba oddać na konkurs o poranku, a obok trwa najlepsze party roku. Każdy ma więc świetny powód, żeby to nie on usiadł do klawiatury. Wymyślaj wymówki, podsuwaj innym robotę i pilnuj, żeby to nie Tobie zabrakło argumentów.
Piątek, 23:47. Hala pełna komputerów i ludzi, którzy od trzech dni nie widzieli słońca.
Wasza grupa obiecała organizatorom demo na konkurs. Termin oddania: jutro, 10:00 rano.
Problem w tym, że nikt nie chce siedzieć całą noc przy kodzie, kiedy obok trwa najlepsze party roku.
Każdy ma więc świetną wymówkę: koder, grafik, muzyk, maszyna i ten od pozdrowień. Mistrzu, SORRY… to gra o tym, kto wykręci się najlepiej.
Cel na opak: NIE zbieraj kompletu. Kto pierwszy będzie miał przed sobą wszystkie 5 typów, ten nie ma już żadnej wymówki – siada do kodu i robi demo do rana. Wszyscy pozostali wygrywają i idą na party.
Trzy ruchy i już blefujesz
Zasady mieszczą się na jednej kartce. Reszta to historyjki, przekonywanie i czytanie z twarzy sąsiada.
Otwierasz Paczkę
Kładziesz przed sąsiadem z lewej jedną zakrytą kartę i mówisz, czego Ci brakuje i dlaczego. Wolno kłamać jak z nut.
„Nie mam MUZYKI, bo muzyk zasnął na dyskietkach z samplami.”Sąsiad wierzy albo „LAMER!”
Uwierzy – dokłada swoją kartę, mówi własną wymówkę i podaje Paczkę dalej. Nie uwierzy – krzyczy „LAMER!” i sprawdzacie, czy blefowałeś.
Podważyć może tylko sąsiad z lewej – i tylko od razu.Komplet = siadasz do kodu
Złapana kara ląduje odkryta na Twoim Stanowisku. Kto pierwszy uzbiera tam wszystkie 5 typów, przegrywa i koduje do rana.
Reszta dopisuje mu greetsy do scrolla i znika na party.Pięć typów, których zawsze Ci brakuje
Bez nich demo nie istnieje: cztery role w grupie plus greetingsy, bez których na scenie wybucha wojna. Każdy typ to 20 kart z osobnym kolorem – i osobnym pretekstem.
W każdym typie 15 gotowych wymówek + 5 pustych kart – na Wasze własne historyjki. Razem 100 kart. Wizualizacje przedprodukcyjne – projekt może się jeszcze zmienić przed drukiem.
Zasady prosto na stół
kogo pozdrowić, żeby nikt się
nie obraził._
- Cel na opak. NIE zbierz kompletu. Pięć różnych typów na Stanowisku = robisz demo.
- Runda to Paczka. Zakryty stosik kart krąży w lewo. Dokładasz kartę, mówisz wymówkę, podajesz dalej.
- LAMER! Tylko sąsiad z lewej może podważyć wymówkę – i tylko od razu. Wtedy odkrywacie Paczkę.
- Kto skłamał, ten bierze. Jest typ w Paczce → kłamca kładzie go na Stanowisku. Nie ma → kartę dostaje oskarżyciel.
- Słowo scenowca! Raz na partię podbijasz stawkę. Oskarżyciel mówi „Mistrzu, SORRY…” (wycofuje się) albo idzie w zaparte – a przegrany bierze dodatkową kartę z BBS.
- Koniec gry. Pierwszy komplet 5 typów kończy partię. Ten gracz koduje do rana, wszyscy pozostali wygrywają.
| Słowniczek scenowca | |
|---|---|
| Paczka | zakryty stosik kart krążący w rundzie |
| BBS | talia, z której dobieracie karty |
| Kosz | karty odrzucone |
| Stanowisko | Twoje odkryte karty – nimi się już nie wymówisz |
| LAMER! | podważenie wymówki |
| Słowo scenowca! | podbicie stawki |
| Mistrzu, SORRY… | wycofanie oskarżenia |
Pytania zza stołu
Dla ilu osób jest gra?
Ile trwa partia?
Trzeba znać demoscenę, żeby grać?
Czy mogę dopisać własne wymówki?
Skąd wzięła się mechanika?
Jakiego rozmiaru są karty? Pasują koszulki?
Kiedy premiera i ile kosztuje?
Zarezerwuj talię
Pierwszy nakład jest limitowany. Zostaw namiary, a damy znać, gdy ruszy wysyłka – pierwszeństwo mają rezerwacje.
Mistrzu, SORRY… – talia
- 100 kart na kartonie – 5 typów po 20 (75 wymówek + 25 pustych)
- Jeden wspólny rewers – zakryte karty nie zdradzają typu
- Instrukcja z wariantami Compo i Deadline
- Karta-trofeum „Złota Dyskietka” do wariantu Compo
- Pudełko w sam raz na półkę obok dyskietek

